Buurtopbouwwerk Waterschei
Buurten & steden
Op 10 en 11 juni stonden negen vrouwen met een Turkse achtergrond op het podium van Club C-mine in Genk. In de autobiografische voorstelling 'Wanneer het meisje ontwaakt …' deelden opbouwwerker Emine Şahin en acht buurtbewoners van Waterschei persoonlijke verhalen over strijd, veerkracht en zelfontdekking. Het resultaat van een traject dat anderhalf jaar eerder begon met een kop koffie.
Het is niet de meest voor de hand liggende stap: kwetsbare verhalen delen voor een zaal vol publiek. Maar voor de vrouwen van Vrouwenkracht voelde het als een logisch eindpunt van een lang proces. "Gedurende zes maanden kwamen vrouwen samen om ervaringen te delen, elkaar te versterken en hun stem terug te vinden", legt opbouwwerker Emine Şahin uit. "Wat begon als een sociaal traject, mondde uit in een theaterproject onder begeleiding van theatermaker Jamal Kazza van NEI TRED vzw."
Van koffiemoment tot theaterpodium
<< 8 vrouwen uit Waterschei en opbouwwerker Emine (2de van rechts)
Het project Vrouwenkracht van buurtopbouwwerk Waterschei startte zonder vaste vorm. Emine wist dat ze iets wou doen rond vrouwen, maar de invulling bepaalden de deelneemsters zelf. Ze kozen bewust voor bijeenkomsten in het Turks. "Je moedertaal is de taal waarin je denkt en voelt. Daarmee raak je dieper", vertelt Emine. De groep werkte rond thema's als zelfzorg, grenzen stellen en zichzelf durven zijn. Ze volgden workshops digitalisering, yoga, mindfulness en expressief schilderen.
Verhalen die lang onuitgesproken bleven
>> Repetitie met theatermaker Jamal Kazza van NEI TRED vzw
In 'Wanneer het meisje ontwaakt …' vertellen de vrouwen over obstakels, dromen, verlies en herwonnen zelfvertrouwen. De voorstelling nodigt het publiek uit om verder te kijken dan de rollen die vrouwen vaak toebedeeld krijgen: als echtgenote, dochter, moeder. De deelneemsters getuigen zelf van wat het traject voor hen betekende:
Ik heb geleerd om mijn echte gevoelens te delen. Dingen waar ik zelfs niet eens over durfde te denken, durf ik nu uit te spreken.
Ik heb leren luisteren naar mijzelf. Dankzij de andere vrouwen heb ik mijn 'vrouw-zijn' kunnen ontwikkelen.
Voor Emine zijn die woorden het bewijs dat theater verder reikt dan kunst. "We willen onze kracht doorgeven aan andere vrouwen en zo zaadjes planten", zegt ze. Die metafoor is niet toevallig. Doorheen het hele traject groeide de overtuiging dat wat de vrouwen leerden en voelden, verder moest kunnen stromen: naar hun kinderen, hun omgeving, de samenleving.
Meer dan een voorstelling
<< Voor de dames was de voorstelling een manifest.
'Wanneer het meisje ontwaakt …' is een ontmoeting tussen persoonlijke verhalen en maatschappelijke uitdagingen. In een samenleving waar vrouwen nog steeds geconfronteerd worden met discriminatie en ongelijkheid, brengen deze negen vrouwen een boodschap van verbinding en solidariteit. Wat voor elk van hen begon als een kleine, persoonlijke stap naar een koffiemoment in de buurt groeide uit tot een statement op een groot podium.
“Wat ik zo krachtig vind is, dat de voorstelling niet alleen voor mij als opbouwwerker, maar ook voor de dames echt als een manifest en een missie aanvoelde. Wij willen dit thema op tafel leggen, vrouwen inspireren en kracht geven”, benadrukt Emine.
De voorstelling kwam tot stand met steun van Cera, Stad Genk en C-mine.
